Όταν βλέπουμε παλιά κατασκευαστικά παιχνίδια σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές, ανακαλύπτουμε πολλά σημάδια χρήσης. Τα μικρά σχέδια και οι μουτζούρες σε συσκευασίες και οδηγίες χρήσης παιχνιδιών υποδεικνύουν μια συστηματική, ίσως συνεργατική και ενδεχομένως απαιτητική διαδικασία παιχνιδιού. Τα παιδιά έκαναν αυτά τα σκίτσα για να διευκολυνθούν; Μήπως οι ενήλικες παράγουν τα σκίτσα για τη δική τους κατανόηση - προκειμένου να καθοδηγήσουν καλύτερα τα παιδιά - ή ως επεξηγηματικό βοήθημα για τα παιδιά; Πολλά παιδιά έγραφαν το όνομά τους στα παιχνίδια τους και έτσι αποκαλύπτουν την επιθυμία για εξατομίκευση και μια ισχυρή συναισθηματική σύνδεση με τα παιχνίδια. Ο Little Philip Helm έγραψε το όνομά του με όμορφα καλλιγραφικά γράμματα στο πίσω μέρος του παιχνιδιού του. Η προσεκτική γραφή του υποδηλώνει ότι αυτό ήταν ένα αγαπημένο αντικείμενο. Αναρωτιέμαι, τι σκεφτόταν ενώ έπαιζε; Του άρεσε να χτίζει; Τελικά έγινε μηχανικός; Μήπως η αληθινή ουσία των συναισθημάτων των παιδιών απέναντι το παιχνίδι κατοικεί σε αυτά τα ελάχιστα, μυστηριώδη και ιδιαίτερα προσωπικά ίχνη;
