Καθώς οι διαδικασίες εκσυγχρονισμού εντατικοποιήθηκαν, δημιούργησαν κοινωνικές κρίσεις που δεν μπορούσαν εύκολα να αντιμετωπιστούν. Το πνεύμα της εποχής κατά τις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα κυριαρχείται από διάφορες πτυχές της μηχανοποίησης και των ανεπίλυτων ερωτήσεων που προέκυψαν από αυτά. Η ιδέα του σώματος ως αποτελεσματικής μηχανής ή εργοστασίου έγινε η πιο χαρακτηριστική αναπαράσταση του ατόμου στην καπιταλιστική, βιομηχανική κοινωνία και άρχισε να διαπερνά τον ευρύτερο λαϊκό λόγο με πολλές μορφές. Πολλοί έβλεπαν αρνητικά τις μηχανές, και τις διαδικασίες μηχανοποίησης ως απειλή για την ανθρωπότητα. Ενώ η έννοια του σώματος ως πολύπλοκου μηχανήματος ήταν ελκυστική για μερικούς, πολλοί άλλοι ένιωθαν φόβο από την ιδέα ότι η ζωτικότητα της ανθρώπινης μορφής εδεν είναι παρά συνδυασμός από γρανάζια.
