Πολλά σετ κατασκευών ήταν πολύ περίπλοκα και δύσκολα να συναρμολογηθούν, ειδικά όταν οι οδηγίες ήταν σύντομες και πολύπλοκες, ή όταν τα κομμάτια ήταν πολύ μικρά ή αναξιόπιστα. Το περιοδικό Meccano Zeitung ενθάρρυνε την επικοινωνία με τους συνδρομητές και λάμβανε πολυάριθμες επιστολές καταγγελίας σχετικά με αυτά και παρόμοια προβλήματα, τα οποία όμως συχνά αποσιωπούνταν και δεν αντιμετωπίζονταν. Η διαφήμιση προωθούσε τυπικά μια εξιδανικευμένη, μη ρεαλιστική άποψη του παιχνιδιού, δείχνοντας για παράδειγμα κατασκευές που ήταν πολύ ψηλότερες από τα ίδια τα παιδιά και στην πραγματικότητα πολύ μεγαλύτερες από ό,τι μπορούσαν να χτίσουν με το περιεχόμενο των κουτιών. Οι κατασκευαστές παιχνιδιών χρηματοδοτούσαν επίσης ομίλους αγοριών και οργάνωναν τακτικά διαγωνισμούς με ελκυστικά βραβεία. Τα αποτελέσματα των διαγωνισμών δημοσιεύονταν και τόνιζαν το θρίαμβο και τον ενθουσιασμό των νικητών, ενώ απέκρυπταν την απογοήτευση των πολλών που ποτέ δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν ένα μοντέλο ή έχαναν το διαγωνισμό.
