Η κατανάλωση παιχνιδιών ήταν ένα εργαλείο για την κατασκευή και τη διατήρηση του ιδεώδους της οικογενειακής ζωής. Αυτή η διαδικασία αναδεικνύεται ιδιαίτερα από την Χριστουγεννιάτικη Αγορά, η οποία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην κοινωνική παραγωγή και την αναπαραγωγή της ιδεολογίας της μεσαίας τάξης. Στη σύγχρονη εκδοχή της, τα Χριστούγεννα όχι μόνο είχαν μετατραπεί από ένα κοινοτικό φεστιβάλ σε μια οικογενειακή υπόθεση που έδινε έμφαση στα παιδιά και σε ένα εξιδανικευμένο όραμα για οικειότητα, αλλά και μια πολύ πιο εμπορική υπόθεση. Καθώς ο θεσμός της οικογένειας οδηγούνταν σε υποχώρηση από την απρόσωπη τεχνοκρατική σύγχρονη κοινωνία, χρησιμοποιούσε απελπισμένα τα δώρα ως μηχανισμό συγκόλλησης. Μέσα από τη διακόσμηση του σπιτιού, των οικογενειακών εορτασμών και του δώρου, τα Χριστούγεννα ανέλαβαν ένα βαρύ φορτίο, γεγονός που υπογράμμισε την αυξανόμενη σημασία του παιδιού. Τα παιχνίδια έγιναν κεντρικά στοιχεία σε αυτά τα οικογενειακά τελετουργικά.
